Bentley MkVI i R-Type

bentely_r_type

Po II wojnie światowej Rolls-Royce przeniósł produkcję samochodów osobowych z niewielkiej wioski Derby do Crewe, gdzie wcześniej produkowano jedynie silniki lotnicze. W 1946 roku linię produkcyjną opuścił pierwszy samochód. Po raz pierwszy klient mógł zakupić albo kompletny samochód, albo tak jak przed wojną – samo podwozie. Pierwszy powojenny Bentley opuścił fabrykę jako MkVI. Kilka prototypów tego modelu zbudowano już w 1939 roku, lecz wówczas uruchomienie produkcji seryjnej było niemożliwe. Pod wieloma względami samochód wciąż przypominał swojego poprzednika MkV, lecz był wyposażony w nowe podwozie o krótszym rozstawie osi – 3150 mm. Ponieważ silnik był montowany z przodu samochodu, chłodnicę umieszczono także przed przednią osią, zamiast za nią.

Sześciocylindrowy silnik Bentleya, podobnie jak Rolls-Royce’a, miał dość skomplikowaną głowicę. Zawory dolotowe działały w układzie górnozaworowym, zaś zawory wylotowe w układzie dolnozaworowym. Do 1951 roku pojemność silnika wynosiła 4261 centymetrów sześciennych, zaś później 4565 centymetrów sześciennych, za sprawą powiększenia średnicy cylindrów z 88 mm do 92 mm. Skrzynia biegów miała cztery położenia, przy czym pierwszy bieg nie był zsynchronizowany. Od 1952 roku klient mógł zamówić automatyczną skrzynię biegów. Hamulce miały wspomaganie tylko w przednich kołach, zaś koła tylne były hamowane mechanicznie. Koła przednie miały niezależne zawieszenie, a z tyłu montowano sztywną oś.

Pierwszy MkVI opuścił fabrykę w październiku 1946 roku, a ostatni w czerwcu 1952 roku. W sumie sprzedano 5201 egzemplarzy tego modelu, najwięcej w wersji Standard Saloon. Ta czterodrzwiowa wersja miała stalową karoserię, wytwarzaną przez Park Ward. Z technicznego punktu widzenia MkVI niczym nie różnił się od Rolls-Royce’a Silver Wraith, jednak Bentley był nieco bardziej usportowiony. Bentleye prowadzili na ogół sami właściciele, rollsy zaś kierowcy w liberiach.

Na London Motor Show w 1952 roku zaprezentowano następcę MkVI – R-Type. Nowy samochód niewiele różnił się od swojego poprzednika. Nie wprowadzono żadnych zmian w silniku. Trudno też było dopatrzyć się jakichś różnic w karoserii. Wersja Standard Saloon była produkowana w zakładach Park Ward i miała większy bagażnik niż poprzedni MkVI, co zwiększało nieco długość samochodu, choć rozstaw osi pozostał ten sam.

Specjalny model R-Type oferowany przez producenta – Bentley Continental Sports Saloon – był o wiele bardziej interesujący. To niezwykłe coupe było dziełem wytwórcy nadwozi, Mullinera. Silnik Continental Sports Saloon został nieco udoskonalony. Stopień sprężania wynosił teraz 7,25 zamiast 6,4: 1, zaś prędkość maksymalna około 200 kilometrów na godzinę. W przeciwieństwie do innych modeli R-Type wyposażonych w automatyczną skrzynię biegów Continental mógł być wyposażony w manualną skrzynię czterostopniową, która jeszcze bardziej podkreślała jego sportowy charakter. R-Type montowano od września 1952 roku do grudnia 1954 roku. Zastąpiła go seria S.

Choć MkVI i R-Type były sprzedawane przede wszystkim z nadwoziem fabrycznym, niektórzy entuzjaści motoryzacji woleli własne karoserie. Często zdarzało się, że zamawiali kompletne podwozia. W takim wydaniu samochód miał pełen układ mechaniczny, lecz karoseria ograniczała się do przedniej szyby. Budowy auta musiał dokończyć wybrany producent nadwozi. Wielu takich wytwórców mogło dać upust swojej wyobraźni, używając podwozi Bentleya. Byli wśród nich VandenPlas, Abbott, Duncan, Harold Rad-ford, Windovers, James Young, Gurney Nutting, Hoopers, Franay, Mulliner, Freestone & Webb, Park Ward oraz Pininfarina i Graber.